กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 127 วิวัฒนาการอสูรเขาไถ
“อู๊~~~”
เสี่ยวหงตื่นเต้นจนเป็นตัวแรกที่กระโดดออกมาตะโกนโหวกเหวก ทำหน้าที่เป็นกองเชียร์
หลินเฉินกลืนน้ำลายติด ๆ กันหลายครั้ง เห็นได้ชัดว่าเขาตื่นเต้นจนประหม่าแค่ไหน
เฉินอวิ๋นกับหลี่เจิ้นก็ได้ยินเสียงแล้วรีบร้อนตามมาทันที
ทันทีที่เดินเข้ามา บริเวณที่ถูกเปลือกรังไหมห่อหุ้มไว้ก็เกิดแรงสั่นสะเทือนรุนแรงขึ้นมาอย่างกะทันหัน
จากนั้นเปลือกรังไหมก็เริ่มปรากฏรอยร้าวทีละเส้น แสงสีเขียวเรืองรองส่องออกมาจากรอยแตก
ตามด้วยเสียงดังสนั่น “ตูม” เปลือกรังไหมแตกกระจายจนหมด วัวตัวหนึ่งฝ่าดักแด้ออกมา