เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 122 กิลด์ยุบ โควตาสถาบันวิญญาณ
หลี่เจิ้นถอนหายใจยาวแล้วพูดว่า “ถ้าปฏิรูประบบการศึกษาได้จริง ก็เป็นเรื่องดีเหมือนกัน”
หลินเฉินพยักหน้า
ในฐานะคนที่ข้ามมิติมา เขาคิดมาตลอดว่าระบบการศึกษาของดาวสีน้ำเงินห่วยมาก
ปัญหาหลักคือทรัพยากรถูกขุมอำนาจใหญ่กุมไว้แน่น
แม้ผู้ควบคุมอสูรสามัญชนจะพลิกสถานการณ์ได้ด้วยวิวัฒนาการ แต่ตั้งแต่เริ่มต้นก็ล้าหลังคนอื่นไปไกลแล้ว
หากการเสียสละของสมาคมนักล่าอสูรช่วยให้ระบบการศึกษามีความเป็นธรรมขึ้นได้บ้าง ก็ถือว่าคุ้มค่ามาก
นี่คือการปฏิรูปครั้งใหญ่ที่เป็นประโยชน์ต่อประชาชน ผู้ควบคุมอสูรสามัญชนในอนาคตจะมีชีวิตดีกว่ายุคนี้
“อย่าคิดมากเลย ถือว่าเสียสละไปแล้ว” หวงเสี่ยวเทียนพูดเช่นกัน เขายอมรับชะตาแล้ว
หลินเฉินกลับพูดอย่างหงุดหงิดว่า “นี่มันอะไรกัน? ฉันเพิ่งหลุดพ้นจากยุคที่มีพลังแห่งความมืดอีกยุคหนึ่งมาเองนะ?”