บทที่ 119 สังหารอสูรนองเลือด

บทที่ 119 สังหารอสูรนองเลือด

หลินเฉินกับหวงเสี่ยวเทียนหันหลังแล้วมุ่งหน้าไปยังกิลด์ทันที แม้จิ้งจอกน้อยบนไหล่จะตกใจไม่น้อย แต่มันก็พยายามให้กำลังใจตัวเองว่าต้องกล้าหาญ

ระหว่างทาง หลินเฉินมองฉินเส่าเส่าอยู่ตลอด

เขาพบว่าฉินเส่าเส่าเย็นชากว่าเมื่อก่อนเสียอีก

จิตสังหารในดวงตาของเธอไม่อาจปิดบังได้อีก

แต่เหนือความเย็นชานี้ หลินเฉินได้เห็นบางสิ่งจากตัวเธอเป็นครั้งแรก

ความเป็นมนุษย์

ฉินเส่าเส่าเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง ตอนเห็นรอยเลือดบนประตูเมือง เธอไม่รู้สึกอะไร

ตอนเห็นซากศพเกลื่อนเมือง เธอก็ไม่รู้สึกอะไร

แต่ตอนเด็กหญิงคนนั้นร้องไห้ พลังจิตของฉินเส่าเส่ากลับพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที