บทที่ 117 คลื่นสัตว์อสูรบุก นครเก้าดาราล่มสลาย

บทที่ 117 คลื่นสัตว์อสูรบุก นครเก้าดาราล่มสลาย

หลินเฉินครุ่นคิด

เขาใช้ชีวิตอยู่ในนครเก้าดารามาหลายปี ตามความทรงจำของเขา คลื่นสัตว์อสูรไม่ได้เกิดขึ้นถี่ขนาดนี้

แต่ในช่วงสองปีที่ผ่านมา โดยเฉพาะช่วงนี้กลับเกิดบ่อยมาก ไม่รู้ว่ามีสาเหตุพิเศษเบื้องหลังหรือเปล่า

คราวนี้สมาคมผู้ควบคุมอสูรไม่ได้ปิดเมือง แสดงว่าพวกเขาคงยังหาหลักฐานไม่พบ

ทันทีที่หลินเฉินกินข้าวเสร็จ หลี่เจิ้นก็พาหวงเสี่ยวเทียนมาหาถึงบ้าน

“พวกนายคงไม่ได้จะให้ฉันไปหาหลักฐานหรอกนะ?” หลินเฉินกระแอม

เรื่องคลื่นสัตว์อสูรอะไรแบบนี้ เขากลัวที่สุด

ถึงตอนนั้นคงวุ่นวายไปหมด คนกระจอกอย่างเขาตายง่ายที่สุด เหมือนตัวประกอบในเรื่อง

“เดิมทีฉันไม่อยากรบกวนเธอ แต่ถ้าไม่ตรวจสอบเรื่องนี้ให้ชัด คนทั้งเมืองจะตกอยู่ในอันตราย” หลี่เจิ้นกล่าว “ฉันจะส่งทีมเพิ่มให้เธอ ถ้าเห็นอะไรผิดปกติ พวกเขาจะพาเธอหนีทันที”