กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 59 ทะลวงขั้นในช่วงคับขัน
ทุกคนหันไปมอง คนที่พูดคือหลี่ไจ้ชิงซึ่งเดินตามหลังมาตลอด
โอวหยางเจี๋ยขมวดคิ้ว ก่อนจะปวดหัวขึ้นมา
เกือบลืมเจ้าเด็กหัวแข็งนี่ไปแล้ว
หลี่ไจ้ชิงขึ้นชื่อเรื่องความหัวแข็งในสถาบัน เพราะเขาแทบไม่คุยกับใคร เอาแต่ฝึกฝนอย่างหนัก
หลินเฉินไม่ได้ประหลาดใจนัก เขาเคยติดต่อกับหลี่ไจ้ชิง จึงรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นคนแบบไหน
“ถ้าทีมห้าของพวกเราเป็นฝ่ายโจมตีพวกเขา แล้วแพ้ ฉันก็ยอมรับได้ แต่ถ้าพวกนายจะร่วมมือกัน...” หลี่ไจ้ชิงพูด “ฉันจะไม่ช่วย”
พูดจบ เขาก็ก้าวออกไปยืนข้างหน้า หลินเฉินสบตากับเขา แต่ไม่ได้พูดอะไร
พวกเขาไม่ได้สนิทกันมากนัก แต่ต่างก็เป็นคนยึดมั่นในหลักการ
“ฉันไม่ต้องการให้แกช่วย!” โอวหยางเจี๋ยคำรามอย่างเดือดดาล