กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 45 ทักษะวิวัฒน์สู่ขอบเขตเทพหยั่งรู้
หลินเฉินถอนหายใจ ทักทายฉินฮ่าวกับคนอื่น ๆ แล้วกลับบ้าน
ในบ้านแทบไม่มีอะไรเปลี่ยน เจ้าหัวหน้าวัวขยันมีอาการย้ำคิดย้ำทำกับรักสะอาดกำเริบอีกแล้ว อาบน้ำเสร็จก็จัดบ้านใหม่ทั้งหลัง ถึงได้นอนลงอย่างสบายใจ
มันง่วงมากจริง ๆ จึงหลับสนิทไป
“กู กู~~”
จิ้งจอกน้อยมองหลินเฉิน พูดขึ้นอย่างกระอักกระอ่วน
มันยังจำเงินที่ฝากไว้กับหลินเฉินได้
ตอนนี้หลินเฉินมีเงินก้อนโตเป็นล้านแล้ว ย่อมไม่คิดฮุบเงินค่าขนมของมันคืนเงินให้ แถมยังให้อีกหนึ่งร้อย
“ครั้งนี้เสี่ยวไป๋ออกแรงมาก ฉันให้มันห้าร้อย เธอไม่ว่าอะไรใช่ไหม”
หลินเฉินพูดตรง ๆ ฟังดูเหมือนยุติธรรม แต่แท้จริงแล้วทุกคำคือการชี้นำ