กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 30 เลื่อนขึ้นสามระดับ
“มอ~~”
วัวขาวน้อยยกกีบตบอก บอกให้รู้ว่ามันแข็งแรงเต็มกำลัง
หลินเฉินหยิบโอสถวิญญาณอสูรออกมา จากนั้นพลิกคัมภีร์บัญชาอสูรอ่านอีกครั้ง เมื่อแน่ใจว่าไม่ต้องใช้ยาเสริมอื่นแล้ว ก็ป้อนให้เสี่ยวไป๋ทันที
“เป็นยังไงบ้าง?”
หลินเฉินกังวลมาก เขาพาจิ้งจอกน้อยเดินออกไป กลัวว่าเสี่ยวไป๋จะทรมานเหมือนตอนสกัดให้บริสุทธิ์สายเลือดครั้งแรก แล้วเผลอทำคนอื่นบาดเจ็บ
“มอ~~”
หนังตาเสี่ยวไป๋แทบลืมไม่ขึ้น คราวนี้มันไม่ได้เจ็บปวด แต่รู้สึกง่วงมากจนลืมตาไม่ไหว
ไม่นานมันก็หลับไป หลับสนิทจนกรนฟี้ ๆ
หลินเฉินกับจิ้งจอกน้อยไปที่ห้องรับแขก ไม่กล้ารบกวนมัน