บทที่ 17 ทักษะขั้นสมบูรณ์ระดับชำนาญ เงาตกค้าง

บทที่ 17 ทักษะขั้นสมบูรณ์ระดับชำนาญ: เงาตกค้าง

หลินเฉินนึกถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง

เสี่ยวไป๋ตั้งท่าพร้อมเต็มกำลังในจังหวะนี้ กีบทั้งสี่ตะกุยพื้นจนฝุ่นฟุ้งกระจาย

พร้อมเสียงร้องก้องฟ้าสะเทือนดิน มันพุ่งออกไปอย่างฉับพลันราวกับรถศึกหนักที่เสียการควบคุม

เขาวัวขนาดใหญ่และแหลมคมแทงไปข้างหน้า รอบเขาวัวมีรัศมีพลังงานจาง ๆ ราวกับหอบเอาพายุคลั่งพุ่งไปด้วย

พื้นดินที่มันวิ่งผ่านถูกย่ำจนเป็นร่องลึก ต้นไม้ใบหญ้าต่างเอนล้มไปสองข้างเพราะแรงปะทะ

“เงาตกค้าง!”

“นั่นเงาตกค้าง!”

ผู้ควบคุมอสูรตาไวคนหนึ่งเห็นเงาตกค้างที่เขาวัว นี่คือผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นเมื่อพุ่งชนเขาเหล็กถึงขั้นสมบูรณ์