กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 361 ไม่เร็วไป...
“เหนียนถู ฉันก็ชื่อเหนียนถูเหมือนกัน” พอเบี่ยงคำถามยาก ๆ ไปได้ เหนียนถูก็โล่งใจ แล้วรีบเข้าเรื่อง “ความจำฉันเหลือน้อยมาก มัวเมาอยู่หลายปี เรื่องส่วนใหญ่จำไม่ได้แล้ว แต่วิชาแพทย์ยังจำได้นิดหน่อย”
เธอหยิบยาขึ้นมากำมือหนึ่ง แยกสมุนไพรในนั้นเป็นกองตามชนิด แล้วชี้สองกอง “สองอย่างนี้แสลงกัน กินนาน ๆ จะค่อย ๆ เป็นพิษสะสม”
เธอคิดสักครู่ แล้วพูดเสริมอีกประโยค “เอาไปให้หมอที่ไว้ใจช่วยตรวจดูก็ได้นะ”
เธอสังเกตสีหน้าหมาป่าเทา คิดว่าเขาน่าจะเชื่อแล้ว เลยตีเหล็กตอนร้อน “ขอฉันดูแผลที่ขาหน่อยได้ไหม ไม่แน่ว่าอาจช่วยให้ดีขึ้นได้บ้าง”