เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 350 นี่พูดได้เหรอ?
เรื่องนี้สำคัญมาก เหนียนถูชั่งใจลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็ตัดสินใจถามออกไปว่า “ร่างกายของโส่วเยวียน... คือ เรื่องนั้นน่ะ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”
“......” อาหลงอ้าปากค้าง ตะลึงไปพักหนึ่ง
ขนาดฮูหยินยังคิดว่านายท่านไม่ไหว ดูท่านายท่านจะไม่ไหวจริง ๆ
เขาหน้าเสีย ไม่รู้ว่าควรพยักหน้าดีไหม
เพื่อศักดิ์ศรีของนายท่าน เขาไม่ควรพยักหน้า แต่จะโกหกฮูหยินทั้งที่ปากแข็ง ก็ดูไม่ช่วยอะไรเหมือนกัน
เห็นเขาอึกอักพูดไม่เต็มเสียง เหนียนถูก็แทบจะแน่ใจว่าที่เดาไว้ไม่ผิด
“เพราะบาดแผลของเขาเหรอ หรือเพราะพิษที่โดนเข้าไป?” เธอถามต่อเสียงเบา
ยังไงก็ไม่มีทางเป็นเพราะหมาป่าสีเทาเป็นโรคแอบแฝงมาแต่กำเนิดแน่
พอพูดถึงแผลที่ขากับพิษ เรื่องก็เริ่มอ่อนไหว อาหลงสีหน้าลุกลี้ลุกลน ก้มหน้าลง ตอบปัดไปตรง ๆ ว่า “ผมไม่ทราบครับ”