กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 325 ทำอย่างอื่นบ้าง
ข้างนอกยังเป็นเวลากลางคืนอยู่
ไกลออกไป ลู่จ้านมองไม่เห็นแสงลอดเข้ามา แต่พอเดินมาถึงข้างตัวเหนียนถู ตามที่เธอชี้ไป เขาก็เห็นเงาต้นไม้ไหวซ้อนกันเป็นชั้น ๆ
ผนังหินของถ้ำพังลงมาเป็นก้อนใหญ่ จากทางตันกลับกลายเป็นทางออกใหม่ขึ้นมาได้
“...นี่เธอขุดเองเหรอ!?” เขาได้สติจากความตกใจ รีบกลายเป็นร่างมนุษย์ อุ้มกระต่ายน้อยขึ้นมา แล้วตรวจดูสี่เท้าของเธออย่างร้อนใจ
ไม่มีเลือด
เขาโล่งใจขึ้นหน่อย แต่ก็ยังจับขาหน้าสองข้างไว้ ตรวจให้ละเอียดขึ้นอีก
“ฉันไม่ได้เจ็บนะ” เหนียนถูแกว่งหางสั้น ๆ “ฉันแค่ขุดรูข้างล่างไปไม่กี่รู มันก็พังลงมาเอง”
“เราออกไปได้แล้ว!”
ข่าวดีมาแบบไม่ทันตั้งตัว ลู่จ้านนิ่งไปพักหนึ่ง รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังฝันอยู่