กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 317 หิมะใหญ่
“ทำไมล่ะ” เหนียนถูได้สติ พลิกตัวขึ้นไปกดเขาไว้ แล้วบีบหูเขาเบา ๆ “คุณไม่ใช่คู่ครองของฉันเหรอ”
ลมหายใจนุ่ม ๆ รดอยู่ข้างหู ลู่จ้านรู้สึกว่าโคนหูร้อนวาบขึ้นมาทันที
เขานั่งอยู่ตรงนั้นอย่างลนลานไม่รู้จะทำยังไง ปล่อยให้เหนียนถูทำอะไรก็ได้
ไม่ได้…
ตอนนี้ยังไม่ได้…
ในยามร้อนใจ เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะแก้หนังสัตว์ที่พันอยู่รอบเอว เลยแปลงร่างเป็นหมาป่าหิมะทันที นอนคว่ำลงข้างตัวเหนียนถู ปิดบังจุดอ่อนของตัวเองไว้
“ปีหน้า ปีหน้าฤดูร้อนค่อยมีลูกนะ” เขาพยายามต่อรองกับเพศเมียตัวน้อย
ถ้าเหนียนเหนียนจะเอาตอนนี้ให้ได้… ก็มีก็ได้ ใหญ่สุดฤดูหนาวเขาก็ออกไปล่าสัตว์ ยังไงก็ต้องเลี้ยงคู่ครองกับลูกให้ได้