กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 306 ดอกท้อ
เหนียนถูง่วงจนแทบหลับแล้ว
เธอไม่ได้ตอบทันที ลู่จ้านเลยกลั้นหายใจอย่างตื่นเต้น
นานพอสมควร กระต่ายน้อยตัวฟูก็พลิกตัวบนหมอนที่ทำจากหนังสัตว์ ใช้ขาหลังถีบตัวกระโดดมาที่อ้อมอกของลู่จ้าน แล้วนอนแนบอยู่ชิดหน้าอกเขา
“แน่นอนอยู่แล้ว...” เธอพูดเสียงงัวเงีย “ฉันก็มาหาคุณโดยเฉพาะเลยนะ... มาเพื่ออยู่กับคุณตลอดไป...”
หัวใจของลู่จ้านเต้นแรงขึ้นมา
เขากลัวว่าหัวใจจะเต้นเร็วและแรงเกินไป จนกระต่ายน้อยที่นอนอยู่บนอกตื่น แต่เขาก็ห้ามไม่ได้เลย ลมหายใจก็เริ่มถี่ขึ้นด้วย
อยู่ด้วยกันตลอดไป...
จะมีใครอยู่กับเขาตลอดไปได้จริงเหรอ?