กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 302 ไม่รู้จักอาย!!
เลือดกำเดาอุ่น ๆ ไหลทะลักออกมาเป็นทาง
มือของลู่จ้านทั้งสองข้างไม่ว่าง เลยไม่มีมือเหลือไว้เช็ด
เขารีบร้อนจะวางสาวน้อยเพศเมียลงบนโต๊ะ แต่โต๊ะหินมันทั้งเย็นทั้งแข็งเกินไป เขาเลยต้องวางเธอลงบนเตียงของตัวเอง ที่นั่นปูหนังสัตว์ไว้ผืนหนึ่ง
“เธออยู่ตรงนี้รอฉันนะ ห้ามไปไหนทั้งนั้น” เขาสั่งเหนียนถูด้วยน้ำเสียงจริงจัง พลางเช็ดเลือดกำเดาอย่างทุลักทุเล “เดี๋ยวฉันกลับมา เธอห้ามวิ่งออกไปเด็ดขาด”
เขาไม่กล้าคิดเลยว่าถ้าเหนียนถูวิ่งออกไปแบบนี้จะเป็นภาพอะไร เขาคว้าเหรียญกระดูกสองพวงแล้วพุ่งออกจากถ้ำไปซื้อเสื้อผ้าให้เธอ
เหนียนถูตกตะลึง
เธอแทบไม่เคยเห็นลู่จ้านลนลานแบบนี้เลย