กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 257 เอาจริง
เหนียนถูล้มตัวลงบนเตียงในห้องนอน เอาหน้าซุกหมอน หน้าแดงไปถึงหู
ถึงจะอยู่กินกันมานานเหมือนสามีภรรยาแก่ ๆ แล้ว แต่พอเจอเรื่องแบบนี้ เธอก็ยังเขินง่ายอยู่ดี
แต่พอนึกถึงลูกหมาป่าหิมะตัวน้อยที่ขนขาวฟูไปทั้งตัว ความตั้งตารอก็ดันความรู้สึกอื่นไปหมด
หมาป่าเทาก็เป็นหมาป่า หมาป่าหิมะก็เป็นหมาป่า พอดีเลย จะได้ให้เอ้อร์ตั้นมีน้องชาย
เธอพลิกตัว ยกมือขึ้นโอบคอลู่จ้านเอง แต่กลับเห็นว่าลู่จ้านกำลังกินยาอยู่
เหนียนถูตกใจ ตาเบิกกว้าง
“ไม่ใช่อยากมีลูกเหรอ” เธอถามอย่างงง ๆ พลางคว้ามือลู่จ้านไว้ ไม่ให้เขาเอายาเข้าปาก
ลู่จ้านก็มองเธออย่างตกใจเหมือนกัน
……จะมีลูกจริง ๆ เหรอ ลิ่วตั้นเพิ่งออกจากไข่เองนะ……