เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 242 ที่แท้ก็เขา?!
พอเจอเหนียนถู ลูกสามคนก็ก้มหัวห่อเหี่ยว “เหนียนเหนียน ขอโทษครับ”
เพิ่งมาโลกวันแรกก็ก่อเรื่องแล้ว ทำให้แม่ต้องเดือดร้อน
“ผมไม่ได้ตั้งใจจะต่อยเขาให้เป็นแบบนี้นะ” ผางตั้นพูดแก้ตัวเสียงเบาหวิว
ใครจะไปรู้ว่าหมอนั่นหน้าตาดุร้ายแต่ตัวกลับเปราะบางขนาดนั้น โดนหมัดเดียวก็อาเจียนเป็นเลือด เขาไม่กล้าต่อยหมัดที่สองด้วยซ้ำ
คนที่มุงดูอยู่ต่างก็คิดว่าคนค้าเด็กคนนั้นเป็นโรคอะไรสักอย่างเอง แล้วบังเอิญมาลงเอยกับเด็ก ๆ กลุ่มนี้พอดี
แต่ฟางเจียผิงรู้ความจริงดี
‘สมแล้วที่เป็นลูกของพี่เหนียนเหนียน… น่ากลัวชะมัด’
พอนึกได้ว่าตัวเองเคยคิดจะแก้แค้นผางตั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะยกมือปาดเหงื่อที่ซึมออกมาบนหน้าผาก รู้สึกถึงคำว่าไม่เจียมตัวอย่างแจ่มแจ้งเลย
จู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่า ผางตั้นใจดีกับเขามากทีเดียว