กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 238 ดีใจจนน้ำตาไหล
สีหน้าของเถ้าแก่เย็นลงทันที
“เหนียนถูไม่เหมือนแก เธอให้ความสำคัญกับน้ำใจ ไม่เอาผลประโยชน์กับฐานะมาวัดทุกอย่าง”
เขาไม่ไว้หน้าอีกแล้ว ยกมือชี้ไปที่ประตู ไล่แขกตรง ๆ “วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์จะต้อนรับแกแล้ว เชิญออกไปได้”
เห็นเขาโกรธ เพื่อนก็รีบเปลี่ยนท่าที “อย่า ๆ ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น... ฉันก็แค่เดาตามเหตุผล กลัวแกจะดีใจเก้อน่ะ”
เขาพูดอ่อนไปสองสามประโยค แต่เห็นท่าทีของเถ้าแก่ไม่ผ่อนลงเลย ก็เลยโมโหเพราะอาย “ก็พูดความจริงเท่านั้นแหละ! มีแต่แกคนเดียวที่เห็นแมวป่วยตัวนั้นเป็นของล้ำค่า!”