กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 ลูกน้อยอัจฉริยะ
เหนียนถูจ้องท่าทางจริงจังของผางตั้น แล้วก็อดยิ้มไม่ได้ จนมุมปากกดไม่ลง
แกล้งทำเป็นเข้าท่าเชียวนะ
ที่ครูสอนก็ไม่ได้ยากอะไรมาก แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่เด็กตัวเล็กขนาดนี้จะฟังรู้เรื่องหรอก
แต่นึกย้อนไปแล้ว ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ฟักออกจากไข่ก็เป็นแบบนี้ ตอนที่พ่อสอนล่วงหน้า เป็นช่วงที่เขานิ่งที่สุด นอกจากตอนนอนหลับ
เรียนจบคาบ จอแสงตรงที่นั่งก็สว่างขึ้น ครูส่งโจทย์มาให้ไม่กี่ข้อ เป็นแบบทดสอบท้ายคาบ
งูเหลือมน้อยเอียงหัวเอียงคอมองจอแสงอยู่พักหนึ่ง แล้วเอาปลายหางจิ้มลงไป
“เอ๊ะ?”
เหนียนถูชะงัก
ถึงขั้นลงมือทำโจทย์แล้วเหรอเนี่ย?