เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 208 หน้าไม่อาย
“ฮะ?!” ฟางเจียผิงอดหัวเราะเยาะไม่ได้ แล้วพูดตัดบทตอนที่ผมเหลืองกำลังขอ
“ฝันอะไรอยู่เนี่ย?”
เขามองผมเหลืองอย่างดูถูก “แกเรียกใครว่าพี่? พี่เหนียนเหนียนไม่ใช่พี่แกนะ เป็นพี่ฉัน!”
ต่อหน้าฟางเจียผิงที่ท่าทางฮึกเหิม ผมเหลืองดูหงอไปเลย แต่ก็ยังพยายามเถียง “นายพูดบ้าอะไร... เธอบ้านเราเลี้ยงมาจนโต ก็ต้องเป็นพี่ฉันสิ”
นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาเรียกเหนียนถูแบบนี้
ที่ผ่านมาเขาเรียกชื่อเธอตรง ๆ มาตลอด ไม่เคยมองเหนียนถูเป็นคนในครอบครัว ตอนนี้ต้องพึ่งเธอ เลยจำใจเปลี่ยนคำเรียก
บ้านถูกน้ำท่วมจม เขาอยู่ที่พักพิงชั่วคราวมาจนถึงตอนนี้ แม้จะมีของกินมีน้ำดื่ม แต่ก็ยังลำบากมาก ของใช้พื้นฐานแค่นั้นไม่พอให้อิ่มเลย อยากอิ่มก็ต้องทำงาน
เขาไม่อยากทำงาน
เหนื่อยเกินไปจริง ๆ