กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 175 ไม่เสียใจเหรอ?
“น่าจะเป็นแมวป่าตัวนึงนะ หัวหน้า” ลูกน้องหิ้วแมวดำขึ้นมา พลิกดูซ้ายขวาอยู่พักนึง แล้วโยนทิ้งไปตามมือ
ใช่ เอาแบบนี้แหละ!
ตาของแมวดำเป็นประกายขึ้นมา
เขาไม่กล้าสบตากับเจียว เลยหันหน้าหนีแล้วแกล้งเลียขน
“งั้นเหรอ?” เจียวยิ้มแบบไม่ยิ้ม มองแมวดำจากข้างบนลงมา
ทั้งที่มองไม่เห็นสีหน้าเขา แมวดำก็ยังรู้สึกเย็นวาบขึ้นมาตามสันหลัง ท่าทางยิ่งแข็งทื่อลงเรื่อย ๆ
รอบตัวมีแต่คนล้อมอยู่เต็มไปหมด ต่อให้ถานเสวียนใจแข็งแค่ไหน อยู่ใต้แรงกดดันแบบนี้ก็ยากที่จะทำใจนิ่งไว้ได้
อากาศเงียบอยู่นานมาก
“ถานเสวียน” จู่ ๆ เจียวก็พูดขึ้น