กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 ทำตัวดี ๆ หน่อย
หนึ่งวินาที สองวินาที……
เงาร่างนั้นไม่ลุกขึ้นมาอีกเลย
“เขา เขาตายแล้วเหรอ?” เหนียนถูหัวสมองว่างเปล่า
ไม่มีโอกาสให้ยอมแพ้เลย โดนยิงตายตรงนั้นเลยอย่างนั้นเหรอ?
เจียวไม่ใช่ว่าเก่งมากหรือ ทำไมถึงหลบปืนใหญ่อนุภาคไม่ทัน?
เหนียนถูรู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัวตั้งแต่หัวจรดเท้า มีแต่ใบหน้าที่ร้อนผ่าว ในใจไม่มีความดีใจเลยสักนิด กลับรู้สึกว่างโหวง
เหมือนมีเม็ดทรายเข้าตา เธอยกมือขึ้นขยี้ แล้วจู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงอ่อนโยนคุ้นหูดังมาจากข้างหลัง “เธอร้องไห้เพราะฉันเหรอ?”
ทันใดนั้น อาวุธสารพัดชนิดก็หันไปเล็งเงาร่างที่โผล่ขึ้นมา
เหนียนถูหันขวับไปมอง ก็เห็นเจียวที่ไม่มีรอยขีดข่วนสักแห่ง กำลังมองเธอด้วยแววตาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม