กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 ตะครุบให้อยู่หมัด
ตั้งแต่ทะลุมิติมา ผู้ชายทุกคนที่เหนียนถูเจอล้วนสุภาพกับเธอ ท่าทีก็เป็นมิตร แม้แต่น้ำเสียงยังไม่เคยแรงเลย
ถูกบีบคางโดยไม่เกรงใจกันแบบนี้ เป็นครั้งแรกจริง ๆ
ความน้อยใจพุ่งขึ้นมาในอกจนห้ามไม่อยู่ แต่เธอก็รีบสงบใจลงได้อย่างรวดเร็ว
ก็เธอเคยใช้ชีวิตอยู่ในบ้านที่ทั้งใจเย็นชาทั้งใช้ความรุนแรงสลับกันมาตั้งยี่สิบปี ใจเธอเลยไม่อ่อนแอ ไม่นานก็ตั้งสติได้
เธอส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ฉันจำอะไรไม่ได้เลย”
เจียวจ้องหน้าเธอไม่วางตา ไม่พลาดการเปลี่ยนสีหน้าเล็ก ๆ น้อย ๆ สักอย่าง แล้วจู่ ๆ ก็หัวเราะเย็น ๆ ออกมา
“โกหกฉันเหรอ?”