กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 54 อย่าลำเอียง
แววตาของแมวน้อยหลบไปวูบหนึ่ง เห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า
ทั้งห้องเงียบไปนาน
ในที่สุดแมวน้อยก็กระโดดลงจากเตียง แล้วแปลงกลับเป็นร่างมนุษย์
หัวใจของเหนียนถูเต้นรัวขึ้นมาทันที
ผู้ชายตรงหน้ามีดวงตาสีฟ้าสด สายตาที่มองมาที่เธอสง่างามและลึกซึ้ง
เธอดูไม่ออกว่าชุดที่เขาใส่เป็นชุดของราชวงศ์ แต่รู้สึกได้ชัดเจนว่าเขามีความสูงศักดิ์ที่ทำให้ใจสั่น เหมือนตอนเด็กที่เธออ่านนิทาน แล้วเจ้าชายในจินตนาการเดินออกมาเป็นตัวเป็นตนจริง ๆ
ผู้ชายคุกเข่าข้างหนึ่งลง พูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ “ผมขอโทษครับ แต่ผมไม่ได้ตั้งใจหลอกท่านนะ”
แววตาของเขาซ่อนความรักลึกซึ้งไว้ไม่มิด “แม้ผมจะจำช่วงที่คลุ้มคลั่งไม่ได้ แต่ผมคิดถึงท่านมาตลอดเลย...”