กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 ความทรงจำเลือนราง
ต่อให้ลู่จ้านไม่พูด เรื่องชัดขนาดนี้ก็ปิดไม่มิดอยู่แล้ว
เหนียนถูก้มลงเก็บลูกบอลหนังที่วางโดดเดี่ยวอยู่บนพื้น
ของเล่นยังอยู่ แต่ลูกแมวหายไปแล้ว
‘มันไปไหน แล้วมันจะกลับมาไหม’
‘หรือมันคิดว่าอยู่กับเรา สู้อยู่ข้างนอกไม่ได้ เลยหนีไป’
ตาเหนียนถูร้อนผ่าว เธอกำลูกบอลหนังเล็ก ๆ ไว้แน่น
เพศผู้สองคนลนลาน ไม่รู้จะปลอบเธอยังไงดี เฟลียิ่งทำอะไรไม่ถูก เพราะไม่เคยมีประสบการณ์ง้อเพศเมียมาก่อนเลย
ลู่จ้านเร็วกว่าเฟลีนิดหนึ่ง เขาโอบไหล่เหนียนถูก่อน แล้วดึงเธอเข้ามากอด
เขารู้มาตั้งนานแล้วว่าแมวตัวนั้นไม่ใช่ของดี ก็จริงอย่างที่คิด มันทำให้เหนียนถูเสียใจ