กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 350 โทสะ
อ๋องเก้ากับหลิ่วเหวินหย่วนสบตากันครู่หนึ่ง ต่างเห็นความปวดใจและความจนใจอย่างเดียวกันในดวงตาของอีกฝ่าย
เด็กคนนี้เป็นเช่นนี้มาตั้งแต่เล็ก — ตัวเองถูกความอยุติธรรมเพียงใดก็อดทนได้ แต่พอเห็นคนใกล้ตัวเหนื่อยล้าหรือลำบาก น้ำตาก็หยุดไม่อยู่ไม่ว่าจะอย่างไร
อ๋องเก้ายืนขึ้น ยื่นมือออกไปดึงกู้ชิงหลินจากไหล่ของหลิ่วเหวินหย่วนมาที่ข้างกายตนอย่างเบามือ จับมือเขาไว้พร้อมเอ่ยปลอบด้วยเสียงอ่อนโยน “หลินเอ๋อร์ พ่อจะพาเจ้าไปพักผ่อน เชื่อฟังนะ”
แล้วหันไปพยักหน้าให้หลิ่วเหวินหย่วนเล็กน้อย “เหวินหย่วน วันนี้พอเพียงเท่านี้ก่อนเถิด