เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 340 งานชุมนุมกวีคราที่สาม
กู้ชิงหลินเขียนบทกวีนี้จบก็หันกายกลับไปนั่งข้างอ๋องเก้า
เขาเพิ่งนั่งลงได้ ตัวก็เอียงซบเข้าไปในอ้อมอกอ๋องเก้า แนบหน้ากับอกอ๋องเก้า ราวกับลูกแมวที่หารังเจอแล้ว ชัดเจนว่าไม่อยากขยับอีก
อ๋องเก้าก้มมองเขา มุมริมฝีปากไม่อาจกดรอยยิ้มลงได้เลย ยื่นมือออกโอบไหล่เขา ดึงเขาเข้ามาในอ้อมอกอีกหน่อย ฝ่ามือลูบหลังเขาอย่างเบา ๆ ทีละครั้ง
ซูไป๋อีลุกขึ้นยืน ชำเลืองมองอริยะน้อยที่ซุกอยู่ในอ้อมอกอ๋องเก้าแล้ว เปล่งเสียงหัวเราะกังวานว่า “เอาละ อริยะน้อยกู้ได้ออกโรงเป็นทัพหน้าของพวกเจ้าแล้ว
ประตูสวรรค์ผ่ากลางเปิดทางแม่น้ำฉู่ สายน้ำมรกตไหลบูรพาถึงนี้วกกลับ — บทกวีก้องแคว้น ประเดิมชัยตั้งแต่เปิดฉาก
พวกเจ้าอย่าให้เขาฉกความเด่นไปหมดคนเดียวเลย
ต่อไปก็ถึงเวลาของเหล่าคนหนุ่มผู้มีพรสวรรค์ทุกท่าน ไม่จำกัดหัวข้อ ไม่จำกัดฉันทลักษณ์ ใช้แผ่นดินเป็นหัวข้อ จงนำความสามารถแท้จริงของพวกเจ้าออกมาให้หมด