กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 327 ไปเดินเล่นในเมืองหลวง
หลิ่วเหวินหย่วนนั่งลงบนเก้าอี้ไม้จื่อถานในห้องหนังสือ ทันทีที่ยกถ้วยชาขึ้นยังไม่ทันได้ส่งถึงริมฝีปาก ก็มีแขนอุ่นคู่หนึ่งโอบกอดมาจากด้านหลังอย่างเบามือ สวมกอดหัวไหล่ของเขาไว้
กู้ชิงหลินเกยคางไว้บนหัวไหล่ของอาจารย์ แล้วเอ่ยเรียกเสียงนุ่มละมุนว่า “อาจารย์”
มือที่ถือถ้วยชาของหลิ่วเหวินหย่วนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะคลี่ยิ้มที่มุมปากอย่างจนใจ
เด็กคนนี้นอกบ้านคืออริยะผู้มีชื่อเสียงระบือไกล ต่อหน้าอ๋องเก้าเป็นตัวแสบที่ชอบออดอ้อนเอาแต่ใจ แต่พออยู่ต่อหน้าเขาที่เป็นอาจารย์กลับยิ่งเอาแต่ใจหนักกว่าเดิม
เขาเลื่อนมืออีกข้างขึ้นตบหลังมือกู้ชิงหลินที่โอบไหล่ตนเบาๆ “มีเรื่องอันใดหรือ?”