เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 324 ถึงซึ่งความสมบูรณ์
เมื่อออกจากห้องเครื่องหลวง ลมยามค่ำหอบกลิ่นหอมของดอกพุดในสวนหลวงพัดผ่านระเบียงทางเดิน
อ๋องเก้าถูกกู้ชิงหลินจูงมือเดินไปข้างหน้า เขามองมือทั้งสองที่ประสานกันอยู่—มือของเขาผอมแห้งและเรียวยาว ส่วนมือของกู้ชิงหลินอ่อนเยาว์และเปี่ยมพลัง นิ้วทั้งสิบเกี่ยวกระหวัดกัน ฝ่ามือแนบชิดฝ่ามือ
เขาพลันคิดว่า หากทางเส้นนี้ยาวออกไปอีกสักหน่อยก็คงจะดี
เมื่อถึงภายในตำหนัก กู้ชิงหลินประคองอ๋องเก้านั่งลงบนเตียงอย่างเบามือ
อ๋องเก้าเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าอ่อนเยาว์ที่ทำทีจริงจังตรงหน้า อดยกมุมปากขึ้นไม่ได้ “หลินเอ๋อร์ เจ้าจะทำอะไรหรือ?
เพิ่งกินบะหมี่เสร็จ ก็จะกดพ่อไว้นี่อีก หรือว่าอยากนวดเอวให้พ่ออีกแล้ว?
เอวของพ่อไม่เจ็บแล้ว ขาก็ไม่เจ็บแล้ว”
กู้ชิงหลินไม่ตอบ เพียงหันหลังเดินไปยังตู้เสื้อผ้า ดึงบานตู้เปิดออกแล้วรื้อค้นอยู่ครู่ใหญ่