เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 303 ถ้อยคำประสาสองพ่อลูก
ยามที่กู้ชิงหลินก้าวออกมาจากสำนักแพทย์หลวง ในมือถือห่อเทียบยาขี้ผึ้งที่เพิ่งจัดมาใหม่หลายห่อ ทั้งยังมีเทียบยาน้ำแกงสงบจิตที่หัวหน้าสำนักแพทย์สั่งจ่ายให้อ๋องเก้าเป็นพิเศษ
เขาเดินย่ำแสงรุ่งอรุณข้ามผ่านสวนหลวง กิ่งก้านและใบของต้นไหวเก่าแกว่งไกวเบา ๆ ในสายลมเช้า ปลาคาร์ปมงคลในสระน้ำลอยตัวขึ้นมาพ่นฟองอากาศอยู่เหนือน้ำ
ฝีเท้าของเขามั่นคงยิ่ง ร่างสูงโปร่งทอดเงาทอดยาวลงบนทางเดินศิลาเขียว ชายเสื้อคลุมยาวสีขาวจันทร์ถูกสายลมเช้าพัดพลิ้วไหวแผ่วเบา
ยามเดินผ่านต้นทับทิมต้นนั้นเขาหยุดฝีเท้าลงชั่วครู่ แหงนหน้ามองผลทับทิมสีแดงก่ำสุกงอมหลายผลบนกิ่งก้าน—นั่นคือสิ่งที่อ๋องเก้าสั่งให้คนเก็บละเว้นไว้เป็นพิเศษ โดยกล่าวว่ารอให้หลินเอ๋อร์กลับมาค่อยเก็บ
บัดนี้เขากลับมาได้หลายวันแล้ว ทับทิมยังคงแขวนอยู่บนกิ่งก้าน ท่านพ่อมิได้เอ่ยปากให้เก็บ เขาก็ตัดใจเก็บไม่ลงเช่นกัน
เขาผลักเปิดประตูตำหนักเบา ๆ พลางผ่อนฝีเท้าให้แผ่วเบาลง