กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 300 เจ็ดปีล่วงเลย
เจ็ดปีแห่งกาลเวลาไหลผ่านดั่งสายน้ำ เพียงชั่วพริบตา ใบแปะก๊วยบนภูเขาฮ่าวหรานก็เหลืองทองมาถึงเจ็ดครา ร้านถังหูลู่บนถนนฉางอันในเมืองหลวงก็เปลี่ยนเจ้าของไปถึงสองครั้ง
ต้นไหวเก่ายังคงยืนอยู่ริมสระน้ำในสวนหลวง เพียงแต่ม้านั่งศิลาใต้ต้นไม้นั้นถูกกาลเวลาขัดจนเรียบเนียนยิ่งขึ้น
กู้ชิงหลินอายุสิบห้าปีแล้ว
เยาวชนวัยสิบห้าปีร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ความไร้เดียงสาในหว่างคิ้วจางหายไปนานแล้ว หลงเหลือเพียงความสงบเยือกเย็นที่อบอุ่นและเก็บงำไว้ภายใน