เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 อ๋องเฉิง
ประตูห้องทรงพระอักษรถูกผลักเปิดออกเบา ๆ ขันทีชราผู้หนึ่งก้มตัวเดินเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ยืนตรงเบื้องหน้าจักรพรรดิฉู่ กดเสียงลงกราบทูลว่า “ฝ่าบาท ท่านอัครมหาเสนาบดีและท่านอ๋องเฉิงขอเข้าเฝ้า”
จักรพรรดิฉู่กำลังถือถ้วยชาสนทนากับผู้อาวุโสสิงจือ เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววประหลาดใจแลบผ่านดวงตา ก่อนจะเผยรอยยิ้มอ่อนโยนออกมา “โอ้?
ไม่คิดเลยว่าน้องสามของเราจะเข้าวังด้วย
ตามปกติเขายังไม่ยอมก้าวออกจากประตูจวนอ๋องเลย วันนี้กลับเป็นเรื่องยากที่จะได้พบ
ให้พวกเขาเข้ามาเถิด”
ขันทีชรารับคำอย่างเคารพ แล้วหมุนตัวถอยออกไป
กู้ชิงหลินยืนอยู่ข้างผู้อาวุโสสิงจือ ชะเง้อมองไปทางประตูด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ประตูตำหนักถูกผลักเปิดอีกครั้ง ผู้ที่เข้ามาก่อนคืออัครมหาเสนาบดีชราที่เขาเคยพบในนครหลวงต้าโจว หนวดเคราขาวโพลน ใบหน้าซูบผอม ยังคงมีท่าทางเคร่งขรึมไม่ยิ้มแย้มเช่นเดิม
เบื้องหลังอัครมหาเสนาบดีชรามีองครักษ์ผู้หนึ่งคอยประคองบุรุษวัยกลางคนที่สวมชุดคลุมลายมังกรสีม่วงอย่างระมัดระวัง ค่อย ๆ ก้าวข้ามธรณีประตู