เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 268 การเดินทางลงใต้
จากเมืองกวางขาวมุ่งหน้าลงใต้ ถนนหลวงเริ่มแคบลง ผู้คนที่สัญจรบนท้องถนนก็เบาบางตาลงเรื่อยๆ
ผู้อาวุโสสิงจือจูงมือกู้ชิงหลินเดินไปอย่างไม่รีบร้อน เมื่อพบสถานที่ที่ทิวทัศน์งดงามก็จะหยุดพักขา เมื่อพบร้านน้ำชาข้างทางก็จะนั่งลงดื่มชาหยาบสักชาม
หากใช้คำพูดของผู้อาวุโสสิงจือ การท่องเที่ยวมิใช่การเร่งเดินทาง แต่คือการเดิน — หากเดินเร็วเกินไป ก็จะพลาดสิ่งที่อยู่บนเส้นทาง
ในวันนี้ ปู่หลานทั้งสองเดินทางผ่านวัดเก่าแก่แห่งหนึ่งที่ถูกทิ้งร้าง
วัดถูกสร้างขึ้นบนไหล่เขา ประตูสำนักพังทลายลงไปกว่าครึ่ง เหลือเพียงสิงโตหินสองตัวที่ยังคงหมอบอยู่ในกองหินที่กระจัดกระจาย บนร่างสิงโตปกคลุมไปด้วยตะไคร่น้ำ
หลังคาของมหาวิหารในลานวัดพังทลายไปครึ่งหนึ่ง บนคานเสาที่หลงเหลืออยู่ยังคงพอมองเห็นร่องรอยภาพวาดสีสันในอดีตได้เลือนราง
หน้าวิหารมีบ่อน้ำแห้งขอดแห่งหนึ่ง ขอบบ่อถูกกาลเวลาขัดเกลาจนเรียบเนียนราวกับกระจก
กู้ชิงหลินปล่อยมือผู้อาวุโสสิงจือ วิ่งตึงตึงตึงไปยังข้างบ่อแห้ง เขย่งปลายเท้าชะโงกมองลงไปในบ่อแวบหนึ่ง แล้วก็วิ่งตึงตึงตึงกลับมาเงยหน้าเล็กๆ ขึ้นถามว่า