เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 252 เหล่าแม่ทัพชราผู้ยังคงอยู่
ฟ้ายังไม่สว่างเต็มที่ กู้ชิงหลินก็ค่อย ๆ คลานออกจากอ้อมอกของอ๋องเก้าอย่างเงียบ ๆ
เขาไม่ปลุกองครักษ์ที่ยังหลับสนิท ตัวเองเขย่งปลายเท้าวิ่งไปยังชั้นล้างหน้าเพื่อล้างหน้าแปรงฟันจนเรียบร้อย แล้วย่องกลับมาที่ข้างเตียง อาศัยแสงรุ่งอรุณแรกที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา ค่อย ๆ สอดชายผ้าห่มให้อ๋องเก้าอย่างประณีต
ท่านพ่อนอนหลับสนิท ลมหายใจยาวและสม่ำเสมอ ระหว่างคิ้วคลี่ออกเล็กน้อย
เขาหมอบอยู่ข้างเตียงมองอยู่นาน ก่อนจะหันหลังออกประตูไป
วันนี้เสด็จลุงจักรพรรดิจะเสด็จกลับเมืองหลวง
ขุนนางบุ๋นบู๊และศิษย์สำนักศึกษาหลวงล้วนต้องตามเสด็จกลับเมืองหลวง ตามธรรมเนียมแล้ว อ๋องเก้าก็ควรกลับไปด้วย
เมื่อคืนกู้ชิงหลินนอนอยู่ในอ้อมอกอ๋องเก้าและครุ่นคิดอยู่ครึ่งคืน—เขาจะให้ท่านพ่ออยู่ต่อ และเหล่าแม่ทัพชราเหล่านั้นก็ต้องไม่ไปสักคน
ยามแสงรุ่งอรุณแรกเริ่มปรากฏ เรือเหาะทรงสี่เหลี่ยมของจักรพรรดิโจวได้ลอยหยุดอยู่เหนือลานกว้างสำนักศึกษาฮ่าวหรานแล้ว แสงปราณวรรณศิลป์สีทองอ่อน ๆ ปรากฏราง ๆ อยู่ในหมอกยามเช้า