เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 249 บทม้าขาว
หลังพิธีพระราชทานรางวัลสิ้นสุดลง เหล่าศิษย์ของสำนักศึกษาต่าง ๆ บนลานกว้างกำลังจัดแถวเตรียมแยกย้ายกันกลับ
ดวงตะวันยามเย็นได้ลับลงใต้สันเขาฮ่าวหรานแล้ว แสงสุดท้ายสีทองชาดสาดต้องแท่นชมพิธี
กู้ชิงหลินไถลลงจากอ้อมอกอ๋องเก้า เดินไปเบื้องหน้าผู้อาวุโสสิงจือ แล้วเงยหน้าเล็ก ๆ ขึ้น “ท่านอาจารย์ปู่ ข้าอยากเขียนบทกวีสักบทหนึ่งมอบให้ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นี้
มอบให้เสด็จลุงจักรพรรดิ มอบให้เจ้าสำนักศึกษาทั้งสามแห่งและเหล่าศิษย์พี่ มอบให้เหล่าศิษย์พี่สำนักศึกษาหลวง และมอบให้—
เขาหันไปมองเหล่าแม่ทัพชราทั้งสองข้างแท่นชมพิธี “มอบให้ท่านลุงซู ท่านลุงเสิ่น และแม่ทัพชราทุกท่านที่ถอยร่นลงมาจากดินแดนเหนือ
หลายวันมานี้ ข้าเห็นเหล่าศิษย์พี่ประลองบนแท่นประลอง เหล่าแม่ทัพชราบนแท่นชมพิธีมองดูพวกเขา ข้าก็คิดอยากเขียนบทกวีนี้ขึ้นมา
มิได้เขียนให้ผู้ใดผู้หนึ่ง หากแต่เขียนให้พวกเราทุกคน”