กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 ก้นบานเป็นดอกไม้
กู้ชิงหลินกอดซูถิงจ้าวแล้วกอดเสิ่นหงอี้ จากนั้นปล่อยมือถอยหลังสองก้าว เสื้อคลุมตัวน้อยสีขาวจันทร์พลิ้วเบา ๆ ใต้แสงจันทร์ ร่างนั้นก็หมุนตัววิ่งออกไปนอกประตูเรือนแล้ว
เขาวิ่งไปพลางหันกลับมาเรียกไปพลาง “ท่านพ่อ พวกลุงทั้งหลาย พวกท่านรอข้านะ ข้าไปตามปู่มาให้ช่วยดูขาให้พวกท่าน!
ต่อให้ต้องเอาบทกวีไปแลกก็ได้ ข้ารับรองว่าจะพาปู่มากให้ได้ รอข้านะ!”
ยังไม่ทันขาดคำ ร่างเล็กนั้นก็หายลับไปที่ปลายทางเดินศิลาเขียว เหลือเพียงจุกผมน้อยสองจุกที่โยกไปโยกมาในความมืดไม่กี่ครั้งก็หายไป