กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 210 หลินเอ๋อร์ช่างน่ารัก
เหล่าซุนกำลังเช็ดโคมทองแดงอยู่ที่ประตูตำหนัก ได้ยินเสียงล้อรถเข็นบดผ่านพื้นศิลาเขียวก็เงยหน้าขึ้นมอง ทั้งคนถึงกับชะงักงันอยู่กับที่
อ๋องเก้าพิงอยู่บนรถเข็น เข่าปกคลุมด้วยผ้าห่มกำมะหยี่ สองมือประสานกันบนตัก สีหน้าดูมีเลือดฝาดกว่าหลายเดือนก่อนอยู่หลายส่วน
เบื้องหลังเขา เด็กน้อยในเสื้อคลุมตัวน้อยสีขาวจันทร์กำมือจับด้ามเข็นรถเข็น จุกผมน้อยสองจุกสั่นไหวไปมาในแสงโพล้เพล้
เหล่าซุนโยนผ้าเช็ดลงในอ่างทองแดง ก้าวเท้ารีบเข้าไปรับ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจที่อดกลั้นไว้ไม่อยู่ “คุณชายน้อย เจ้ากลับมาแล้วหรือ
บ่าวชราผู้นี้เมื่อไม่กี่วันก่อนยังบ่นถึงอยู่เลย ท่านจากไปตั้งหลายเดือน ท่านอ๋องเอาแต่จ้องมองนอกหน้าต่างเหม่อลอยทุกวัน—”