กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 192 ต่อปากต่อคำไม่สำเร็จ
บนถนนแสงแดดสาดส่องเต็มที่ อ๋องจาวในฉลองพระองค์ขุนนางสีน้ำเงินกรมท่า ผมเงินทั้งศีรษะ ผ้าไหมขาวปิดดวงตา ถูกท่านอ๋องเจ็ดและกู้ชิงหลินประคองซ้ายขวา เดินช้า ๆ อยู่บนถนนยาวที่ปูด้วยแผ่นศิลาเขียว
เขามิได้ออกจากจวนมาหลายสิบปี ยามนี้ได้ยินเสียงร้องขายที่ดังขึ้นลงสองข้างทาง เสียงเด็ก ๆ วิ่งไล่เล่นกันอย่างสนุกสนาน และเสียงไม้ปลุกสติที่แว่วมาจากโรงน้ำชาไกล ๆ
ฝีเท้าไม่อาจไม่ช้าลง ผ้าไหมขาวที่ปิดตายกขึ้นเล็กน้อย ราวกับอยากฟังกลิ่นอายชีวิตสามัญที่ห่างหายไปนานนี้อีกสักหน่อย
ชาวบ้านแต่แรกเพียงมองมาจากที่ไกล ๆ
บางคนจำท่านอ๋องเจ็ดที่ประคองอ๋องจาวได้ รีบก้มศีรษะหลีกทางให้