กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 188 ท้องร้องดั่งฟ้าร้อง
อ๋องจาวเอื้อมมือลูบศีรษะน้อยที่เต็มไปด้วยขนอ่อนฟูของเด็กในอ้อมแขน ผ้าไหมขาวที่ปิดตาถูกความยิ้มกระตุกจนย่นเล็กน้อย
ในน้ำเสียงของเขายังมีความอบอุ่นที่ยังไม่จางจากครู่ก่อน แต่กลับเพิ่มการประนีประนอมอย่างจนใจขึ้นอีกหลายส่วน “เอาละ ๆ ๆ หลินเอ๋อร์ไม่ใช่ผักกาดขาวน้อย
หลินเอ๋อร์ของเราเป็นดาวนำโชคน้อยของลุง — หลายปีมานี้ ในจวนนี้ไม่มีแม้แต่เสียงหัวเราะ เจ้ามาแล้ว ลุงกลับหัวเราะตั้งหลายครั้ง”