กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 186 วีรบุรุษ
กู้ชิงหลินปล่อยมือผู้อาวุโสสิงจือ แล้ววิ่งตื๋อไปหยุดตรงหน้าอ๋องจาว
ร่างเล็กของเขาสูงเพียงแค่เอวของอ๋องจาว เขาเงยหน้าเล็ก ๆ ขึ้นมองลุงผู้มีผมขาวโพลนและดวงตาทั้งสองข้างถูกผ้าไหมขาวปิดบังไว้ตรงหน้า จากนั้นก็ยื่นมือน้อย ๆ สองข้างออกไปค่อย ๆ ดึงมือผอมแห้งทั้งสองข้างของอ๋องจาวขึ้นมา แล้วแนบฝ่ามือนั้นลงบนใบหน้าของตน
“ท่านอ๋อง ลูบหน้าข้าหน่อย—ข้าเหมือนท่านพ่อของข้าหรือไม่ แม้ท่านจะมองไม่เห็น แต่แค่ลูบก็รู้แล้ว