เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 175 ได้ทราบความ
กู้ชิงหลินหลับตลอดทั้งวันทั้งคืน
เตียงในที่ว่าการอำเภอแข็งกระด้าง เครื่องนอนก็หยาบ แต่เขากลับหลับสนิทเช่นนั้น ลมหายใจยาวและสม่ำเสมอ
ผู้อาวุโสสิงจือจึงนั่งอยู่ข้างเตียงตลอดเวลา เว้นหนึ่งชั่วยามก็ตรวจชีพจรของเขาครั้งหนึ่ง เมื่อแน่ใจว่าใจอักษรไร้มลทินดวงนั้นกำลังฟื้นฟูอย่างราบรื่น จึงเอนกลับไปพิงพนักเก้าอี้ ยกถ้วยชาที่เย็นสนิทขึ้นจิบคำหนึ่ง
ลมแดนเหนือด้านนอกหน้าต่างพัดหวีดหวิว ค่อย ๆ พัดปราณอสูรที่หลงเหลือบนกำแพงเมืองให้จางหายทีละน้อย
แม่ทัพเฉินมาหลายรอบ ทุกครั้งล้วนเบามือผลักประตูให้เผยอเป็นช่องแล้วมองเข้าไป เมื่อเห็นผู้อาวุโสน้อยยังหลับอยู่ ก็ถอยออกไปเงียบ ๆ อีกครั้ง
เมื่อกู้ชิงหลินลืมตา สิ่งแรกที่เห็นคือมุ้งผ้าสีเขียวที่มีรอยปะเหนือศีรษะ สิ่งที่สองที่เห็นคือใบหน้าที่ผอมบางและอ่อนโยนของผู้อาวุโสสิงจือ