กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 160 วีรบุรุษถึงเมืองหลวง (สาม)
กู้ชิงหลินยืนอยู่ข้างรถเข็นของอ๋องเก้า เสื้อคลุมตัวน้อยสีครามฟ้าถูกลมที่พัดผ่านโถงใหญ่อ่อน ๆ พลิ้วไหว มือน้อยกำนิ้วของอ๋องเก้าที่วางอยู่บนที่เท้าแขนไว้แน่น
ตั้งแต่ยามเช้าจวบจนบัดนี้ ท่านพ่อได้นั่งอยู่ในโถงใหญ่ของศาลวีรชนแห่งนี้เต็มสองชั่วยามแล้ว... เขามองบรรดาทหารหาญที่กลับมาจากชายแดนเหนือถูกคนในครอบครัวพากันเข้ามาในศาล
มองดูพวกเขาบ้างประคองบ้างเข็น บ้างค้ำไม้เท้า บ้างนอนบนเปลหามเข้ามาทีละคน ๆ มองดูแววน้ำตาที่ระยิบในดวงตาของพวกเขาเมื่อเงยหน้าขึ้นมองป้ายวิญญาณที่เต็มกำแพงนั้น
เขาเงยหน้าขึ้นน้อย ๆ แล้วเอ่ยเรียกอีกครั้งแผ่วเบา “ท่านพ่อ”