เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 143 ตวนอู่
เมื่อหลิ่วเหวินหย่วนจูงมือกู้ชิงหลินกลับมาถึงโถงบุปผาแห่งจวนตระกูลซู ผู้คนในโถงหลายคนกำลังดื่มชาอยู่
ซูไป๋อีพอเห็นเงาร่างน้อยในชุดสีขาวจันทร์ก้าวข้ามธรณีประตูมาก็วางถ้วยชาลง ล้วงนกน้อยไม้ตัวหนึ่งที่ทำไว้อย่างประณีตออกมาจากแขนเสื้อ วางไว้บนฝ่ามือแล้วยื่นไปตรงหน้ากู้ชิงหลิน
นกน้อยไม้ตัวนั้นแกะสลักได้สมจริงราวมีชีวิต ขนบนปีกเห็นเส้นสายละเอียดทุกเส้น ในท้องคงใส่กลไกไว้ พอวางบนฝ่ามือมันก็กระโดดเองสองครั้ง ส่งเสียงจิ๊บ ๆ ออกมา
กู้ชิงหลินมองแวบหนึ่งแล้วหันหน้าไปทางอื่น
ซูไป๋อีล้วงน้ำตาลดอกกุ้ยฮวาห่อหนึ่งที่ห่อด้วยกระดาษน้ำมันออกมาจากแขนเสื้ออีก วางลงบนโต๊ะแล้วดันไปให้
กู้ชิงหลินมองห่อกระดาษน้ำมันนั้นแวบหนึ่ง แล้วหันหน้าไปอีกทางหนึ่ง
ผู้อาวุโสสิงจือถือถ้วยชา มุมปากยกขึ้นน้อย ๆ ไม่มีทีท่าจะช่วยเลยแม้แต่น้อย
จักรพรรดิโจวพิงพนักเก้าอี้ คีบปลาย่างชิ้นหนึ่งกินอย่างเนิบ ๆ ก็เป็นท่าทีของผู้ที่ดูเรื่องสนุกอยู่เช่นกัน