เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 อยู่ไม่ติด
ผู้อาวุโสสิงจือกับซูไป๋อีหลายวันมานี้ต่างพักอยู่ในจวนตระกูลซู
ศิษย์เจ็ดสิบสองคนของซูไป๋อีได้เห็นวีรกรรมของกู้ชิงหลินที่ใช้บทกวีขับไล่ศัตรูที่สนามฝึกยุทธ์ กลับมาถึงก็ต่างฮึกเหิมอยากยกระดับตบะกันทุกคน ทุกวันฟ้ายังไม่สว่างก็ฝึกกระบี่เขียนบทกวีอยู่ที่สนามฝึกยุทธ์ในสวนหลังจวนตระกูลซู
ซูไป๋อียกเก้าอี้มหาราชครูมาวางนั่งอยู่ใต้ระเบียง ถือถ้วยชาไขว่ห้าง มองศิษย์เขียนบทกวี
คนที่เขียนได้ดีก็ชมสองคำ คนที่เขียนไม่ออก— ลงโทษให้คัดฉู่ฉือสิบรอบ
ลู่ชิงหวยถูกสั่งให้คัดไปแล้วยี่สิบรอบ ทั้งคนคัดจนเริ่มสงสัยในชีวิต
แอบกระซิบกับศิษย์น้องหลายคนว่า “ให้ผู้อาวุโสน้อยรีดไถสมบัติเวทจากอาจารย์อีกสักสองสามชิ้นยังดีกว่า อย่างน้อยก็ไม่ต้องคัดตำรา”
ทางฝ่ายพระราชวังกลับเป็นอีกภาพหนึ่ง
อ๋องเก้าทุกเช้ามืดถูกเหล่าซุนพยุงลุกจากเตียง ใช้แขนทั้งสองยันตัวย้ายไปที่รถเข็น ก็เริ่มชีวิต “ผู้คุมงาน” ประจำวัน
กู้ชิงหลินก็นับว่าเชื่อฟัง รู้ว่าบทเรียนหลายชั่วยามทุกวันนี้อาจารย์ปู่กำหนดเอง หนีไม่พ้น