กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 133 อักษร “โศก”
อัครมหาเสนาบดีต้าเฉียนยืนอยู่ในห้องทรงพระอักษร หนวดเคราขาวโพลน ใบหน้าซูบผอมคมเข้มและเคร่งขรึม ทว่าหลังจากองค์รัชทายาทแห่งต้าฉู่และปรมาจารย์เสวียนขู่ลากลับแล้ว เขาก็ยังคงยืนอยู่ที่เดิมมิได้จากไป
เขามองดูเด็กน้อยที่กำลังมุดอยู่ข้างรถเข็นของอ๋องเก้า ค่อย ๆ ยัดลูกประคำโพธิวัชระเข้าไปในแขนเสื้อของอ๋องเก้าอย่างระมัดระวัง มุมปากของเขาเผยรอยยิ้มจาง ๆ ออกมาเล็กน้อย
กู้ชิงหลินจัดเก็บลูกประคำพุทธะให้เข้าที่ แล้วเงยหน้าขึ้น พอดีสบกับสายตาที่เปี่ยมรอยยิ้มของอัครมหาเสนาบดีต้าเฉียน