เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 กระดานที่สอง
นิมิตเหมยหิมะเหนือสนามฝึกยุทธ์ในที่สุดก็ค่อย ๆ สลายไป ร่างเงายามพลบค่ำกับบุปผาเหมยขาวทั่วฟ้าแปรเป็นแสงลอยทีละจุด ดับหายไปในแสงตะวันยามบ่ายอันร้อนระอุ
เสียงหัวเราะทั่วทั้งสนามยังมิได้สงบลงโดยสิ้นเชิง เสิ่นหวยชิงบนที่นั่งต้าโจวกำลังใช้แขนเสื้อเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาเพราะหัวเราะ ส่วนสีหน้าของทูตหลายคนบนที่นั่งต้าเยียนกลับยิ่งกว่าตอนที่พ่อแท้ ๆ ตายเสียอีก
บนแท่นกรรมการ ผู้อาวุโสสิงจือเพิ่งประกาศจบกระดานแรกว่าต้าโจวชนะ กำลังจะประกาศเริ่มกระดานที่สอง
แต่กู้ชิงหลินมิได้กลับไปที่นั่งของตน กลับวิ่งตึงตึงไปยังหน้าแท่นกรรมการ เชิดหน้าขึ้นโบกมือเรียกจักรพรรดิโจว
จักรพรรดิโจวโน้มกายลง กู้ชิงหลินเขย่งปลายเท้าเข้าไปใกล้ใบหูของพระองค์ มือน้อยกั้นไว้ข้างปาก กดเสียงต่ำแต่กลั้นความเจ้าเล่ห์ในน้ำเสียงไว้ไม่อยู่ “เสด็จลุงจักรพรรดิ ข้าให้เกียรติต้าเยียนสักหน่อย เปลี่ยนคนมาได้หรือไม่?
ท่านดูองค์ชายสองนั่นสิ หน้าซีดขาวไปหมด มือก็สั่น ถ้าข้าทำให้เขากลัวจนตายขึ้นมา เลือดกระเซ็นไปเปื้อนรถเข็นของเสด็จอา เปื้อนตาของเสด็จอาก็ไม่ดี”
จักรพรรดิโจวได้ยินดังนั้น ริมฝีปากโค้งขึ้นจนกลั้นไว้ไม่อยู่