เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 เหมย หลัน จวี๋
จักรพรรดิโจวทรงลุกขึ้นยืนจากหน้าแท่นกรรมการ ฉลองพระองค์มังกรสีเหลืองสว่างเปล่งประกายระยิบระยับภายใต้แสงตะวันยามบ่ายอันเจิดจ้า
พระองค์ทอดพระเนตรไปทั่วที่นั่งผู้แทนสี่แคว้น แล้วตรัสด้วยพระสุรเสียงกังวาน “ไม้จับสลากทุกคนได้มาแล้ว เช่นนั้นก็เริ่มกันเลยเถิด
การประลองแรก ต้าฉู่ปะทะต้าเฉียน—สามรอบแบ่งกันเขียนเหมย กล้วยไม้ และเบญจมาศ
ไม่จำกัดรูปแบบบทกวีและทำนองฉือ ต่างแสดงความสามารถของตนให้เต็มที่”
เมื่อวาจานี้ออกไป ทั่วทั้งสนามก็เงียบสงัด
สามหัวข้อเหมย กล้วยไม้ และเบญจมาศดูเหมือนธรรมดา ทว่าล้วนมีกระดูกและจิตวิญญาณของตนเอง—เหมยผู้เย้ยหนาวด้วยกระดูกอันองอาจ กล้วยไม้หอมเด่นในหุบเขาเงียบ เบญจมาศโอบกลิ่นหอมรักษาปณิธาน
สามหัวข้อตั้งเคียงกัน สิ่งที่ประลองมิใช่เพียงถ้อยคำและฉันทลักษณ์ หากยังเป็นสภาวะจิตและวิสัยทัศน์ของกวีอีกด้วย