กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 114 ถูกทับทั้งคืน
ฟ้ายังสางเพียงราง ๆ แสงรุ่งอรุณยังไม่ลอดผ่านกระดาษบุหน้าต่าง อ๋องเก้าก็ตื่นขึ้นแล้ว
เขาตื่นเพราะถูกทับ — ราวกับมีก้อนหินหนักอึ้งกดอยู่บนอก ทั้งอุ่นทั้งหนัก ขยับขึ้นลงตามลมหายใจที่สม่ำเสมอ
เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แล้วก้มมองลงไป
กู้ชิงหลินไม่รู้ว่าเมื่อใดได้กลิ้งออกจากซอกไหล่ของเขา ครึ่งตัวบนทั้งหมดนอนคว่ำอยู่บนอกของเขา
เด็กน้อยนอนแผ่หรา มือเล็กข้างหนึ่งกำชายเสื้อของเขาไว้ อีกข้างห้อยอยู่พ้นขอบเตียง ศีรษะหนุนอยู่บนกระดูกไหปลาร้า กดจนเขาแทบหายใจไม่ออก
เสื้อคลุมตัวน้อยสีขาวจันทร์ถูกครูดจนยับยู่ยี่อยู่ในผ้าห่ม ผ้าห่มถูกเตะหลุดไปกว่าครึ่ง เหลือเพียงมุมหนึ่งยังพาดอยู่บนก้นของเด็กน้อย