กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 ขอรับผิด
องค์ชายสองทรุดนั่งลงท่ามกลางเศษกระเบื้องและน้ำแกง ผมกระจาย ชายเสื้อตรงหน้าอกเปื้อนเลือดจนแดงเป็นหย่อมเล็ก ๆ ทั้งคนราวกับนกยูงที่ถูกถอนขน มอมแมมจนแทบดูไม่ได้
เขากุมหน้าอก เลือดซึมออกมาตามซอกนิ้วเป็นเส้น ๆ เงยหน้าขึ้นส่งเสียงแหบแห้งตะโกนไปทางบัลลังก์มังกร “จักรพรรดิโจว!
ท่านกลับปล่อยให้เจ้าตัวเล็กนี่ทำร้ายข้า?!
ข้าคือองค์ชายสองแห่งต้าเหยียน มาที่นี่ในฐานะราชทูตแทนต้าเหยียน!
วันนี้ในท้องพระโรงจินหลวนแห่งต้าโจวของพวกเจ้า ข้าถูกไอ้ลูกสวะตัวหนึ่งดูหมิ่นต่อหน้าธารกำนัล หากเรื่องนี้แพร่กลับไปถึงนครเหยียน เสด็จพ่อของข้าไม่มีวันยอมปล่อยผ่านเป็นอันขาด!