เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 หาไม่พบ
วันนี้กู้ชิงหลินเลิกเรียนแล้วก็วิ่งน้อย ๆ ไปยังตำหนักของอ๋องเก้าตามเคย
ตะวันยามเย็นปลายฤดูใบไม้ผลิย้อมระเบียงทางเดินสีชาดให้เป็นสีส้มแดงอบอุ่น เขาวิ่งจนจุกผมน้อยสองข้างกระเพื่อมขึ้นลง เสื้อคลุมตัวน้อยสีขาวจันทร์ปลิวอยู่ด้านหลังราวกับธงผืนเล็ก
วันนี้เขาศึกษาบทเปิดของฉู่ฉือกับซูไป๋อี ท่องได้ติด ๆ ขัด ๆ ซูไป๋อีเป่าหนวดถลึงตา พลางกล่าวว่า “หากพรุ่งนี้ยังท่องไม่ได้ก็จะลงโทษให้คัดสิบรอบ”
เขารีบกลับมาเพื่อระบายความในใจกับเสด็จอา ฝีเท้าจึงเร็วกว่าปกติถึงสามส่วน
เขาพุ่งเข้าไปในประตูตำหนักในลมหายใจเดียว ปากก็ตะโกนออกมาแล้วว่า “เสด็จอา — ปู่วันนี้ดุข้าอีกแล้ว — ท่านให้ข้าท่องฉู่ฉือ ประโยคยาวขนาดนั้น แถมยังบอกว่าท่องไม่ได้จะลงโทษให้คัดสิบรอบ —”
ภายในตำหนักเงียบสงัด
บนตั่งนุ่มไม่มีผู้ใด ผ้าห่มถูกพับวางเรียบร้อยอยู่ปลายตั่ง รถเข็นก็ไม่อยู่ข้างตั่ง