กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 ดื่มสุรา
กู้ชิงหลินถูกอ๋องเก้าดึงตัวกลับมาข้างโต๊ะ เขานั่งลงข้างรถเข็นด้วยท่าทีกระฟัดกระเฟียด ปากยังคงพึมพำเสียงแผ่วเบาว่า “เห็นอยู่ชัดๆ ว่าเป็นการกำจัดภัยเพื่อราษฎร”
ทว่าแก้มที่พองกลมด้วยความแง่งอนนั้นกลับคงอยู่ได้เพียงชั่วครู่เดียวเท่านั้น—
กลิ่นหอมเกรียมของปลาย่างนั้นช่างยั่วยวนใจเกินทน เขาหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบเนื้อส่วนท้องปลาที่อวบอ้วนที่สุดชิ้นหนึ่ง แล้วยัดเข้าปากทันที
แก้มพลันพองแน่นขึ้นมาเป็นก้อนในพริบตา พลอยเคี้ยวไปได้เพียงสองสามคำดวงตาก็หยีลง มุมปากยกโค้งขึ้นโดยไม่รู้ตัว